Authentiek bloggen: gebruik je pijn ‘in je voordeel’

In het leven zal je verschillende pijnlijke momenten meemaken – daar ontkom je niet aan. Maar wist je juist vanuit die pijn en kwetsbaarheid anderen heel goed kunt bereiken? Of het nu een kleiner probleem is waar je een ander mee helpt, of juist dieper. Door persoonlijk te bloggen bereik je de ander.

Je pijn ‘in je voordeel’ gebruiken?

Het staat er nogal cru op deze manier. Hiermee bedoel ik uiteraard niet dat je je eigen pijn moet uitmelken of misbruik moet maken van je ellende om er vervolgens geld mee te verdienen. Dan schiet je je doel volgens mij namelijk voorbij. Maar hoe werkt het dan wel?

Welk voordeel heeft het voor jou om kwetsbaar te zijn?

Misschien vind je het hartstikke eng om een heel kwetsbaar stukje van jezelf online te zetten. Het is dan ook belangrijk om goed na te denken over je eigen verdriet en in hoeverre je weerbaar bent voor nare reacties – mochten die volgen. Toch heeft het meerdere voordelen om jezelf volledig te tonen:

  • Anderen herkennen zichzelf in jouw artikel en zijn opgelucht dat zij niet de enigen zijn
  • Je hebt ervaring en kunt daarmee anderen helpen door die te delen
  • Je doorbreekt een taboe
  • Met je blogs bereik je een publiek dat jou helpt bij de verwerking van alle gebeurtenissen

Kortom, het mes snijdt aan twee kanten. Jij kunt vanuit je ervaring tips geven, anderen reageren daarop en willen luisteren naar je verhaal. Een hele waardevolle toevoeging.

Van zwangerschapsverlies tot blogserie

De reden dat ik dit artikel schrijf, is omdat ik zelf mijn eigen kwetsbaarheid omzette in een verbindende kracht. Helaas, zou ik willen zeggen, want eerlijk gezegd was ik liever nooit tot deze ontdekking gekomen. Maar nu het wel zo is, besef ik meer dan ooit hoe goed het is om jezelf te tonen online. Ik neem je even mee naar vorig jaar.

Begin oktober 2020 ontdekten we dat het hartje van onze dochter helaas niet meer klopte. Na een voldragen zwangerschap verloren we haar compleet onverwachts. In eerste instantie wilde ik nooit meer bloggen – of überhaupt schrijven. Hoogstens in mijn eigen dagboeken. Maar toen verschenen de eerste berichtjes op social media en via de app, van mensen aan wie we het nog niet hadden verteld. Bovendien sloeg mijn gevoel gaandeweg om. De wereld mocht weten dat we een dochtertje hadden gekregen, want hoewel ze verdrietig genoeg niet meer bij ons was: ik was wél moeder geworden en ondanks alles supertrots. Op haar, op ons gezin, op mezelf.

Ik besloot mijn lezers in de vorm van dagboeken mee te nemen in het rouwproces. De meest persoonlijke teksten die ik ooit heb geschreven, en waarvan ik het bovendien doodeng vond om te publiceren. Wat als iemand nu zou veroordelen dat ik hierover schreef? Of iets heel naars zou zeggen, terwijl ik zoiets kwetsbaars deelde? Ook dat gevoel verdween. Uiteindelijk hield ik er vooral een bijzonder gevoel aan over. Niet alleen kreeg ik via de website een groot publiek dat me steunde, lieve berichten stuurde en soms zelfs herkenning vond in wat ik vertelde. Ook vertelden ze regelmatig dat ze het rouwproces beter leerden kennen, doordat ik mijn pure gedachten op papier zette.

Dat deed me beseffen hoeveel gevoelens we nog altijd binnenskamers houden. Soms is dat niet erg, maar ergens missen we tegenwoordig natuurlijk wel bepaalde kennis. Vroeger deelde je veel meer met de gemeenschap, tegenwoordig veel meer met jezelf en je naaste omgeving. Daardoor leer je niet goed meer dat rouwen erbij hoort, zoals in mijn geval, en op welke manieren je allemaal kunt omgaan met het verlies van je kindje en je toekomstdromen. Daarom is het op een bepaalde manier fijn dat we dat gat tegenwoordig vullen met internet en social media.

Authentiek en oprecht

Als je wil gaan bloggen over over iets persoonlijks dat je hebt meegemaakt, blijf dan vooral dicht bij jezelf. Vertel hoe jij de situatie beleeft, maar vooral ook wat het je bracht en deel je beste tips. Houd in gedachten dat je buurvrouw, die ene ouder bij school en je familieleden het ook zouden kunnen lezen. En dat als je kinderen het ooit lezen, ze niet kromtrekken van schaamte. Als je met die twee punten kunt lezen na het schrijven van de tekst, zit je goed.

Waarop kun je letten bij heel persoonlijke onderwerpen?

Houd het bij jezelf

Niet iedereen verwerkt op dezelfde manier, dus heel algemene stelregels zijn er niet altijd. Probeer daarom vooral te schrijven vanuit jezelf. Hoe beleefde jij het? Waar liep je tegenaan? Wat waren je angsten of onzekerheden? En wanneer merkte je dat het allemaal uiteindelijk toch weer goedkwam? (Of, als je nog middenin het proces zit: hoe ga je ermee om als je je rot voelt door alle gebeurtenissen?)

Denk aan je toekomstige zelf

Onthoud dat je het over vijf of tien jaar nog steeds moet kunnen teruglezen zonder dat je veel te veel informatie online zette. Natuurlijk kan je gaandeweg veranderen, maar globaal moet je dan nog steeds tevreden zijn.

Deel niets dat je omgeving zou kunnen schaden

Ga zorgvuldig om met andermans gevoelens wanneer je iets persoonlijks deelt. Denk aan een scheiding. Bij zo’n situatie zijn, naast jou, nog veel meer mensen betrokken: je ex, jullie kinderen, schoonfamilie, je eigen familie en goede bekenden. Als je de vuile was buiten hangt en alle gebeurtenissen tot in detail uitwerkt, of heel persoonlijke dingen bespreekt die eigenlijk niemand iets aangaan, kan je de reputatie van een ander schaden. Misschien overheerst je boosheid naar je ex nog steeds en wil je het liefst delen dat ‘die eikel heeft liggen krikken met de secretaresse’ (om er maar even een cliché bij te pakken), maar daar schaad je ook zijn familie mee en jullie kinderen. Is dat het waard? Nee. Je wil immers als kind niet dat je ouders in hun vechtscheiding ook nog eens het halve wereldwijde web meetrekken in hun verhaal.

Schrijf nooit vanuit boosheid

Schrijven vanuit emotie kan heel mooi zijn, wanneer je jouw verdriet deelt met anderen. Schrijven vanuit boosheid levert echter vaak weinig op. Ten eerste omdat je ongenuanceerder reageert en soms onnodig bot bent, ten tweede omdat je bepaalde zaken beschrijft om iets of iemand te kunnen kwetsen. Als je merkt dat je emotie erg hoog zit en je woedend bent, ga dan liever eerst een rondje lopen of tegen een boksbal slaan en dan pas aan de slag. Dan ben je ongetwijfeld een stuk minder venijnig en daar wordt je artikel echt beter van.

Lees je tekst nog eens na

Wanneer je schrijft vanuit je tranen of een overstromend gevoel van liefde, kan je het best aan één stuk door tikken. Daar komen de meest poëtische zinnen en mooiste teksten van. Voor publicatie is het echter wel aan te raden om je blog nog eens door te lezen, de zinnen te verbeteren en eventueel punten of komma’s te herplaatsen. Zo voorkom je grammaticale missers die de kracht van je artikel net iets minder maken.

Schrijf jij weleens over heel persoonlijke zaken? Vind je het ook weleens spannend of juist niet? Laat het weten in de reacties!

Volg je Bloggen baart kunst al via Instagram?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *