Online scoren met andermans leed: zou jij het doen?

online scoren met andermans leed waar ligt de grens

Scoren met andermans leed vind ik persoonlijk een brug te ver gaan. Toch kiezen bepaalde bloggers er bewust voor. Wat ik daarvan vind en hoe je wel respectvol kunt omgaan met heftige nieuwsberichten? In dit artikel vind je mijn ongezouten mening en 5 tips.

Andermans leed als bron voor je eigen blog

Barbie deed zelfmoordpoging. Of was het nou een overdosis?

De aanleiding van dit artikel was het nieuws dat Barbie (Samantha uit Oh Oh Cherso) een poging tot zelfmoord zou hebben gedaan. Alle media buitelden over elkaar heen om het nieuws maar als eerst online te hebben: alles voor de bezoekcijfers. Ik verbaasde me daarover. Verdiende de familie (en vooral haar kinderen) niet iets meer privacy? Is het niet belangrijker dat je de waarheid naar buiten brengt in plaats van de laatste roddel?

Wie het eerste is, wint?

Ik bedacht dat dit ook opgaat voor sommige blogs. Zeker mama- en lifestyleblogs lenen zich prima voor het scoren met andermans leed. Wat dacht je van alle artikelen die als paddenstoelen uit de grond schoten na diverse aanslagen in landen ver van hier? Blogs die nog nooit met enig woord hadden gerept over het onrecht dat Aziatische kindjes wordt aangedaan om onze kleding te maken. Of over schending van de mensenrechten in landen dichterbij. Dat vind ik krom. Daarom in deze blog mijn ongezouten mening over het scoren met het leed van anderen.

Waarom zou je je bezoekcijfers willen opkrikken over de rug van een ander?

Mijn hamvraag is waarom je in vredesnaam je eigen bezoekcijfers zou willen opkrikken ten koste van een ander. Zou je er ook zo fanatiek in meegaan als het om je eigen familie ging?

Stelselmatig uitbuiten van mensen in kwetsbare posities

Gelukkig stelden sommige media zich naar aanleiding van het voorval met Barbie ook de vraag waar de grens lag. In de Volkskrant verscheen dit gepeperde opiniestuk waarin journalist Haro Kraak zich afvraagt waarom RTL geen hand in eigen boezem steekt. Want per slot van rekening keken mensen niet naar Barbies reality soap vanwege haar bijzondere talenten, maar uit leedvermaak. Waarom moet je daar als zichzelf respecterende televisiemaatschappij in meegaan en deze mensen uitbuiten om er zelf beter van te worden?

Steun betuigen aan onbekenden

Stel dat één van je dierbaren betrokken raakt bij een ongeluk waar het hele land over spreekt. Bijvoorbeeld destijds met de Stint of één van de meisjes die een paar zomers geleden verdwenen. En dan lees je op een goede dag (jaren later?) op internet hoe een compleet onbekende steun betuigt aan jullie. Of beweert dat haar dag zwart kleurde na het nieuws, ‘want het had haar kind kunnen zijn’.

Ik weet niet goed hoe ik daarop zou reageren. Natuurlijk mag je je emoties delen, het is jouw stukje internet. Maar waarom zo betrokken reageren op een tijdstip dat de kinderen nauwelijks geïdentificeerd zijn? Het voelt ongepast. Je geeft de familie eigenlijk bijna geen kans om van de hulpdiensten het slechte nieuws te ontvangen, omdat iedereen het als een razende verspreidt via social media en dus ook blogs.

Weinig respectvol

Bovenstaande getuigt van weinig respect voor de nabestaanden. Bepaalde gebeurtenissen zijn afschuwelijk en als je daarover kunt schrijven op een manier die geen slaatje probeert te slaan uit het leed van anderen, dan kan het prachtige artikelen opleveren. Maar het gros van wat ik online tegenkom valt niet onder die categorie.

Hoe bewaak je dan wel de grenzen?

Het is natuurlijk makkelijk om nu af te geven op schrijvers die het leed van anderen uitbuiten voor eigen gewin. Hoe het dan wel moet volgens mij?

Wacht even

Wanneer je het nieuws leest of hoort, kun je wel direct aan het schrijven slaan. Maar zeker tegenwoordig is de kans groot dat je maar een flard opvangt van het echte nieuws, vaak gebaseerd op aannames. Die ene terrorist was wellicht ‘gewoon’ een lone wolf. En Barbie die zogenaamd zelfmoord had gepleegd, bleek later een overdosis drugs te hebben genomen.

Als je een dag wacht dan weet je veel meer over de werkelijke toedracht en wie wat gedaan heeft. Zo is de kans veel groter dat je feitelijk gezien de juiste informatie naar buiten brengt (en sta je ook niet voor gek). Bovendien heb je dan tijd gehad om na te denken. Schrijven in emotie levert soms prachtige stukken op, maar op dit soort momenten zijn het meestal geen pareltjes.

Bekijk het nieuws met enige nuance

Ik ken een jongen die ooit uit enthousiasme het veld opsprong tijdens een wedstrijd in de eredivisie. Niet de bedoeling natuurlijk: hij werd ook direct afgevoerd. Op internet zag ik echter het ene na het andere ongenuanceerde nieuwsbericht voorbij komen. Het was een hooligan, een gek, iemand die een weddenschap had verloren – alles behalve de waarheid. De jongen in kwestie is namelijk een heel gezellig persoon met een goed stel hersens. Kortom, wat in de media staat is lang niet altijd waar.

Bedenk wat je zelf prettig zou vinden

Kruip in de huid van nabestaanden. Zou jij het fijn vinden dat een ander schermt met jouw verloren kind? Die twee seconden na het ongeval al durft te claimen zoveel medelijden met jou te hebben. Zou je het überhaupt prettig vinden als mensen die jouw prachtige kind nooit hebben leren kennen toch iets schrijven? Dat je misschien net op een goede dag heel eventjes niet dacht aan de verschrikkelijke pijn die je elke dag mee torst en dan per toeval toch op zo’n artikel stuit.

Maak het persoonlijk

Schrijf geen brieven aan ‘die andere moeder’ (dan had je haar gewoon een persoonlijk berichtje moeten sturen, heeft ze meer aan dan je volgers) en doe ook niet alsof je de slachtoffers persoonlijk kent of had kunnen kennen. Maak het liever persoonlijk. Dat je vandaag nog even een extra dikke knuffel geeft. Dat je je zorgen maakt om je eigen kinderen. Of zet op social media dat je die dag uit respect voor de nabestaanden even geen blog post.

Maak andermans leed niet je eigen leed

Je hebt namelijk geen enkel idee hoe de ander zich moet voelen.

Hoe andere bloggers hierover denken?

Ik deel alleen mijn eigen leed

Ik zou nooit de ellende van een ander delen in een blog. Mijn eigen ellende deel ik tot op zekere hoogte wel, zoals het overlijden van mijn moeder, mijn miskraam en depressies.

Marije, blogger op Mrsmama

De grens ligt voor mij bij stukken die anderen kunnen raken: waarom zou je dat doen?

Ik denk dat de grens voor mij ligt bij het moment dat je iemand persoonlijk kan raken met je blog. Al is dat natuurlijk wel een breed begrip. Op mijn blog vind je sowieso niet snel dingen over anderen en ik lees ze zelf ook niet. Snap niet goed waarom mensen dat überhaupt allemaal willen delen en lezen. Je kan best schrijven over bepaalde situaties, maar om dan zo persoonlijk te worden…

Nicole, blogger op Meisje-Eigenwijsje

Alleen als tegengeluid of wanneer anderen er iets aan hebben

Voor mij is het vooral belangrijk of het mij raakt en ik denk dat anderen er iets aan kunnen hebben. In die gevallen gebruik ik de actualiteit voor mijn blogs, zoals vorig jaar. Een jongetje uit ons dorp kwam om tijdens het zwemmen. Naar aanleiding van de gemene reacties op internet schreef ik een blog met daarin mijn mening.

Marguerita, blogger op Marstyle

Ik zie ze weleens schooien om verhalen

Ik zie wel eens ‘leed’ verhalen in die moedergroepen met 10.000 leden of meer, van personen die hun verhaal daar kwijt willen. Ik ga geen namen noemen maar er zijn bloggers die deze personen vragen of ze hun verhaal mogen delen. Dat moeten ze zelf weten maar ik zou zelf zoiets niet zo snel doen. Deze personen delen hun verhalen al vaak in meerdere groepen krijgen 1000 reacties en dan lees ik het later op een ‘mama’ blog. Dan denk ik van hey, dit heb ik al eerder gelezen. Dit vind ik persoonlijk gewoon echt schooien om verhalen.

Anoniem

Hoe denk jij over het scoren met andermans leed? Waar ligt voor jou de grens en wat vind jij not done?

Volg je Bloggen baart kunst al op Facebook en Instagram?

Uitgelichte afbeelding – Elleymae©

About Merel

Hoi! Ik ben Merel, eigenaresse van LotusWritings.nl en inmiddels expert in hoe het níet moet. Op Bloggen Baart Kunst vind je handige tips en tricks om beter te leren bloggen, van technische SEO tot hoe je kunt verdienen aan je blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *