uitdagingen thuiswerkende moeders

De grootste uitdagingen van thuiswerkende moeders

Na de geboorte van onze jongste dochter May duurde het even voor ik wist wat ik nu precies wilde gaan doen. Echt gaan schrijven of toch weer de sollicitatieprocedures in? Na diep nadenken en overleg met mijn man besloot ik me te voegen bij de thuiswerkende moeders. Maar dat bleek nog best wat uitdagingen met zich mee te brengen!

Thuiswerkende moeder

We hebben drie dochters en daarnaast werk ik. Of, in elk geval, ik doe verwoede pogingen daartoe. Voorheen had ik de luxe dat de jongste twee nog een gat in de dag sliepen (ruim drie tot vier uur achter elkaar), maar nu Rose daarmee gestopt is, ben ik vooral erg dankbaar dat mijn moeder een dagdeel per week oppast. Zonder haar (en Ro!) zou ik overlopen van de stress en een chronisch gebrek aan tijd. Thuiswerkende moeders hebben namelijk een paar bijzondere uitdagingen. 

De grootste uitdagingen van thuiswerkende moeders

Je huishouden laten voor wat het is

Daarom vind ik het bijzonder fijn om bij mijn ouders te zitten wanneer ik werk: even geen roepende wasmand, vaat die je afleidt of lumineuze ideeën om de keukenkastjes eens uit te soppen. Hoewel andere thuiswerkende moeders juist zweren bij die afleiding tussendoor, is het wat mij betreft beter om de boel echt de boel te kunnen laten.

De afhankelijkheid van middagslaapjes

In elk geval, bij jonge kinderen. Werken is nu eenmaal prettiger wanneer je geen onvoorspelbare ‘deadline’ hebt die in je nek hijgt. Zo kan je net lekker in je verhaal zitten, als je baby huilt van de honger of je dreumes besluit dat anderhalf uur slapen vandaag prima is. Plannen is daardoor eigenlijk een onmogelijkheid. Niet erg -het is het leven waarvoor thuiswerkende moeders meestal bewust hebben gekozen en dat biedt ook genoeg voordelen- maar handig is het niet altijd.

Thuiswerkende moeders zijn ‘altijd’ thuis

Je omgeving vergeet nog weleens dat je daar met een reden zit te rammelen op je toetsenbord. Je verdient daar je geld mee, net als ieder ander die dat doet. Het verschil van locatie maakt echter dat je veel vaker wordt aangesproken of gevraagd zal worden om een gunst. Zelfs Ro vindt het lastig om niet ‘even’ iets te komen vragen, zegt hij weleens. Ik vind het niet erg, maar het is soms moeilijk om duidelijk te zeggen dat je nu geen tijd hebt. Zeker tegen naasten met wie je graag kletst.

Je bent zelf ook sneller geneigd iets anders te doen

Ook de dagen dat niemand om je aandacht of een gunst vraagt, zal je misschien merken dat je een schuldgevoel bekruipt omdat je niet de aandacht hebt die je zou moeten geven aan anderen. Zo kwamen mijn zusje en neefje laatst op bezoek bij mijn ouders en ik zat misselijk van het schuldgevoel boven. Naar beneden gaan, zou betekenen dat ik mijn drukke werkzaamheden en ‘schrijfflow’ moest onderbreken. Hoewel ik me voorhield dat ik ook niet zomaar had kunnen weglopen, wanneer ik een baas had, vond ik ook dat ik daar eigenlijk niet kon blijven. Mijn zusje vertrok als gepland al snel weer richting huis. Ik ook, omdat ik was blijven zitten en met dat miserabele schuldgevoel mijn hele ‘flow’ om zeep had geholpen.

Snoep roept je naam héél hard

Misschien hebben anderen daar geen last van, maar ik ben sneller geneigd iets lekkers te pakken tijdens het werk dan wanneer ik bij een baas zou zitten. Wanneer elk moment de telefoon kan rinkelen, kan je immers moeilijk even een Twix naar binnen werken. En als je collega’s meekijken, snoep ik toch minder relaxed. Zodra niemand op je vingers meekijkt, smaakt dat iets te grote stuk Tony’s net wat lekkerder. Net als die paar gelegenheidskoekjes.

Zou jij kunnen thuiswerken? En wat zouden jouw grootste uitdagingen zijn?

Volg je Bloggen baart kunst al via Instagram?

Dit artikel verscheen eerder op Lotus Writings

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *